اغلب در جاده هاي آسفالته مستقيم يا در بيابانها، منظره آب يا بركه اي ديده مي شود، كه وقتي بسوي آن حركت مي كنيم،آن هم با همان سرعت و در همان جهت پيش مي رود، يا وقتي نزديكش مي شويم، از نظر محو مي گردد. اين منظره سراب است. سراب يك فريب طبيعت است كه در شرايط معين جوي، چشم ما را دچار خطاي ديد مي كند.

اگر بخواهيم علت تشكيل سراب را عنوان كنيم، اولين مرحله تابيدن پرتوهاي نور خورشيد بر سطح زمين و گرم شدن آن است.لايه هاي هوا كه در نزديكي سطح زمين قرار دارند نسبت به لايه هاي بالايي گرمتر و رقيقتر مي شوند.

سپس پرتوهاي نور كه از خورشيد به سوي سطح زمين منتشر مي شوند از لايه هاي غليظ تر كه به لايه هاي رقيق تر مي رسند شكست مي يابند و از خط عمود دورتر مي شوند و زاويه ي تابش آن ها به زاويه ي حد نزديك مي شود.

هنگامي كه زاويه ي تابش به حد برسد، پرتو نمي تواند از محيط غليظ به محيط رقيق تر پايين برسد و در نتيجه بازتابش كلي مي يابد و به سوي بالا باز مي گردد.اين پرتو ضمن برخورد با مولكول ها ي هوا رنگ آبي را بيش از ساير رنگ ها پراكنده مي كنند و باعث ميشود كه ناظر رنگ آبي را بر سطح زمين ببيند و تصور كند كه درياچه اي برابر او قرار دارد...