نوشتن چیز غریبی است! بعضی وقتها دلت میخواهد بنویسی ولی قلم و کاغذ را که جلوی رویت میبینی دستت به قلم نمیرود بارها و بارها قلم را روی کاغذ حرکت میدهی ولی ذهنت و انچه که از آن میترواد سر به ابتذال نوشته شدن, بیان شدن ودیده شدن فرو نمی آورند!

بعضی وقتها این نانوشته ها را بیشتر از نوشته هایت دوست میداری!

گاه شاید با آنها زندگی کنی و لحظاتت را با آن نانوشته ها سپری کنی!اما زندگی و چیزی که در پوستت می خزد چیز دیگریست! باید با این دوگانگی سر کنی باید راضی باشی و ...