دلم هم خيلي گرفته بود ياد خداحافظي خودمون موقع عيد از دبيرامون افتادم.و ياد سخنهاي با ارزشي افتادم كه دبيرهاي خوبمون به مناسبت عيد برامون مي گفتند.مثلا وقتي سال سوم بوديم دكتر موسوي كه اون موقع جبر و احتمال بهمون درس مي دادند،يه شعر خيلي زيبا رو تخته نوشتند و راجع به اون توضيح دادند.

اين شعر هميشه تو ذهنم هست و سعي مي كنم توي زندگي هميشه ازش استفاده كنم:

عارفان هر دمي دو عيد كنند.....................عنكبوتان مگس قديد كنند.!!!

حالا وقعا ما عنكبوتيم يا....

دوستاي خوب و گلم كه مثل اب پاك و مثل شعر روان و زيباييد.روزهاي آخر سال با هم به سالي كه گذشت فكر كنيم و به كارهايي كه انجامشون داديم و كارهايي كه نتونستيم انجام بديم.و بعد يه تصميم بگيريم يه تصميم بزرگ به بزرگي سالي كه پيش رو داريم.سربلندي و پيروزي شما آرزوي منه.دلم براتون تنگ ميشه.